سـبـا نـوشـت

یه زمانی معتقد بودم آدم لحظه‌ای میمیره که امیدشو از دست بده. حالا اما در کمال تعجب زنده‌ام بدون پشیزی امید. فکر کنم اگر امیدتو از دست بدی و بتونی ازش جون سالم به در ببری، وارد مرحله پسا‌نا‌امیدی میشی که مثل خلأ میمونه. صرفاً زنده‌ای چون تا حالا نمُردی.